donderdag 25 november 2010

Wat is dat toch met artsen?

Helaas. Het infuus was weer lek zojuist en er moest net geprikt worden. En ik was er niet bij maar mijn vrouw. Die doet het goed hoor, maar ik had net alle artsen aan hun haren getrokken om die Emla-zalf te gebruiken en mij in ieder geval serieus te nemen als ik zeg dat Jacob moeite heeft met prikken. Maar het ging snel en gelukkig was het de arts die hem de vierde keer eergisteren prikte die gelukkig in 1 keer raak was. Zo ook nu. Top arts! Maar waarom geen zalf gebruikt? Ik ha djuist mijn best gedaan om het in zijn status te laten zetten! Volgens mij kijken ze daar niet in of die arts van vandaag heeft het niet gedaan. Ik voel weer een gesprek opkomen. Man. Er is elke keer wat. Begrijp me goed, ze doen echt superwerk en ik ben blij met ze, maar soms is het handig om ook even naar de patiënt, en ik dit geval naar zijn avder, te luisteren. Ze boffen dat ik nu een nachtje thuis slaap, want het was niet goed gegaan denk ik... Maar goed, Jacob slaapt nu en we hebben eigenlijk alleen maar positieve berichten gehad vandaag. We richten ons op dinsdag naar huis en ondanks alle toestanden die we moeten uithalen als hij thuis is, hebben we er veel vertrouwen in. We zijn blij dat we hem dan weer thuis hebben in onze eigen omgeving. Gewoon weer samen op de bank Wipe-out of lingo kijken... Ja daar houdt hij van. Maar meer voor mijn eigen gevoel dat mijn gezin weer compleet is op 1 adres. Dat ik mijn beide kinderen kan knuffelen als ik dat wil en samen met mijn vrouw in bed lig en we er allebei even niet alleen voor staan. Nog vijf dagen....dat wordt een feestje!

5 opmerkingen:

  1. Wat vervelend dat ze er dan niet naar luisteren!! En is het niet standaard om bij kinderen (iig tot 12jaar) emla te gebruiken? Hadden ze bij mij altijd er standaard bij liggen.

    xxx Tamara

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een drama telkens hé, dat prikken! Goed dat je eist dat ze de zalf moeten gebruiken, maar het blijkt wel dat je er zelf bij moet zijn wil dat ook echt gebeuren. Onze dochter van 1 1/2 met CF heeft al 4 opnames achter de rug, met de zelfde prikdrama's. Eén opname was echt te erg voor woorden. Het prikken begon op de kamer met een soort co-assistent (die stuur ik nu al meteen weg: alleen échte artsen aan haar bed!), daarna op de behandelkamer, later bij anesthesie en uiteindelijk kwam er een experimenteel apparaat aan te pas. De verpleegster die me bijstond had geteld: er was in totaal meer dan 30 keer geprikt! Alles hadden ze kapot geprikt: voetjes, handjes, polsjes, etc. Mevrouw was toen net 6 maanden oud. Ik ben kei hard, maar oen heb ik heel hard mee staan huilen hoor! Vanaf die dag heb ik e;ke prokpoging geweigerd tot ik of mijn man erbij was. Daar heb je het recht ook toe. Een zus heeft ooit een dagje opname overgenomen en belde me op dat het infuus weer gesneuveld was. Ze zei meteen tegen de verpleging dat ik geen toestemming gaf voor een nieuw infuus tot ik er zelf was. Dat is ook zo gebeurd! Nu is de afspraak dat de zaalarts haar maar één keer mag prikken, lukt dat niet, dan gaan we meteen door naar anesthesie! Dat kun je gewoon eisen hoor! Al is het midden in de nacht! En anders wachten ze maar tot de ochtend! Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In het AMC was het twintig jaar geleden al standaard dat kinderen emla krijgen voor het prikken, overigens ook bij bloedprikken. Dit heb ik nog nooit gehoord. In ieder ziekenhuis is wel wat, maar het VUmc staat wel bekend voor gemaakte blunders, zeker wat cf betreft. In jou plaats zou ik toch eens mijn licht opsteken in andere cf centra. De grotere afstand is het meer dan waard denk ik. Een overstap naar een ander centrum gaat heel soepel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij hebben ook eens zo'n prikdrama gehad in een Italiaans ziekenhuis, Levi was toen 8 maanden oud en was bijna uitgedroogd vanwege een virus. De artsen hadden hem helemaal lek geprikt, het wilde telkens niet lukken met het infuus. We waren woest...de volgende dag moesten ze ook nog een paar keer per dag bloed moesten afnemen maar toen heb ik geeist dat ze maar 1 kans kregen met prikken en dat er desnoods een specialist bij kwam om te prikken. Sterkte nog even daar hoor! grts Lydia

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat raar toch. In het JKZ krijgen de kinderen standaard emla. Al moet ik wel zeggen dat Noah (bijna 4) vaak overstuur al is van het ´vasthouden en stilzitten´ voordat de prik is gezet. Maar ik ben natuurlijk hartstikke blij dat de prik zelf geen pijn doet. Sterkte daar. Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen