Groot verdriet

Jacob had vandaag, in tegenstelling tot vanochtend (zie foto), groot verdriet aan het einde van de dag. Hij wilde naar huis, naar mama en naar Ruben: 'Ik wil naar mijn eigen Amsterdam-land.' Toen ik dacht dat hij gerust gesteld was dat ik bleef slapen, kwam het opeens weer bovendrijven. 'Ja maar, dan ben jij straks ook weer weg', terwijl hij mij een knuffel gaf. Maar dat bed dan, zeg ik. Dat staat er toch niet voor niets? Ja, daar had hij niets meer tegen in te brengen. Hij heeft een erg drukke dag gehad en veel mensen gezien. Dus hij zat ook wel erg vol met indrukken en dat moet hij verwerken. En dat gaat nu even wat moeilijker. Begrijpelijk en tevens dus weer vreselijk moeilijk voor ons om hem weer op andere gedachten te brengen. Maar het is gelukt en ik kreeg daarna gelukkig wat steun van de verpleegkundige die even met mij kwam praten. Dat luchtte mij ook wel weer op. Er was nog meer nieuws en ik weet niet of we daar gelukkig van worden. Eind van de week komen er twee andere cf-ers op de afdeling en dat beperkt voor hen alle drie dan de vrijheid nog meer. Vanwege een zeer strikt segregratiebeleid. Hier die van het AMC, maar de VUMC is nagenoeg hetzelfde. Maar misschien gaat het zo goed met Jacob dat we naar huis mogen en met thuiszorg kunnen starten. Geen idee hoe dat nu allemaal weer werkt, maar we zien het wel. We leven dag voor dag en kijken niet te ver vooruit. Dat heeft helemaal geen zin heeft de geschiedenis bewezen.

Alle tips die ik in de vele reacties krijg, zijn zeer nuttig en helpen enorm. Ik vind het bijzonder om te zien hoe de kracht van internet en specifiek dit weblog werkt. Ik word er dus ook weer wijzer van en doet mij beseffen dat er nog zoveel mogelijk is. Dat voelt goed.

Er komt ook wat meer contact met de andere ouders hier op de afdeling. Dat is prettig, je maakt min of meer hetzelfde mee, maar het nadeel is dat je ook meteen de ellende van de ander over je heen. Ik had het er nog over met een collega vandaag. Je hebt niet alleen je eigen ellende, maar krijgt de rest er gratis bij. Ik zal jullie besparen wat hier allemaal gebeurt, wat ik zie en wat ik hoor, maar fijn is anders. Maar ik kan mij niet afsluiten, het hoort erbij. Ik heb in ieder geval wat mannen gevonden die morgen met mij AJAX-real gaan kijken. Nu maar hopen dat er toch niet een moeder zit die so you think you can do whatever wil kijken... Morgen weer verder, voor nu maar eens richting mij kastbed ;-)