dinsdag 23 november 2010
Putje zit vol
Het putje zit vol. Mijn emotionele putje bedoel ik. Toen ik vanmiddag in het ziekenhuis kwam trof ik een erg huilende Jacob aan en zag ik meteen dat het mis was. Het infuus is gaan lekken en moest vervangen worden. Zijn hand en arm waren helemaal dik en het ventje had het niet meer. Mijn schoonouders waren er gelukkig bij en ik kon meteen met Jacob mee naar de behandelkamer voor een nieuw infuus. En toen begon de ellende. Na drie prikpogingen was het nog steeds niet gelukt. Nu weet ik dat het allemaal goed gebeurt en dat het nu eenmaal kan gebeuren, maar toch. Was een verdriet... Inmiddels zit het infuus er nog niet aan en wachten we op iemand die het wel in één keer kan. Jacob slaapt nu, maar het zal straks of vannacht een drama worden. Vervolgens ging ik naar de koelkast om Jacob zijn eten te pakken dat we daar hebben liggen om hem tussen de voedingen door nog iets extra's te kunnen geven. En dat was weg... toen knapte er even iets. Ik weet het, om iets simpels ogenschijnlijk, maar juist dat is zo belangrijk. Je enige houvast, je zekerheidje wat je zelf kon regelen en kon controleren is weg. Pfff... ik verwacht niet dat iedereen het begrijpt, maar dan weten je het. Enfin, we zien wel hoe het verder gaat en misschien dat ik later nog iets online zet. Voor nu ben ik er even klaar mee.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Pff Kan ik me goed voorstellen, je zoontje zo te zien lijden:( Heel veel sterkte.
BeantwoordenVerwijderenVraag anders om een anesthist? Dat zijn echt goede prikkers!
xxx Tamara
Beste Fjodor,
BeantwoordenVerwijderenZeker begrijpen wij je!! Een opname van je kind is zo confronterend, de CF is ineens zo dichtbij, zo werkelijk. En dan dat afschuwelijke infuus prikken. Probeer te regelen dat de anesthesist even wil komen, dat zijn de beste prikkers.
Ja, en dan zit je emotioneel zo vol, dan zijn het gewoon de kleinste dingen die je niet meer kunt hebben. Het is echt niet raar hoor, dat hebben we allemaal. Vooral als de kids opgenomen zijn en helemaal als ze nog zo klein zijn.
Vertrouw op jezelf, je doet het goed, je bent er voor Jacob.
Heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Groetjes, Riet (moeder van een zoon met CF)
Inderdaad! Ik vraag ook altijd om een anesthesist als ze na 3 x prikken geen succes hebben. Ennnn om een plaatselijke verdoving bij anesthesie. Dan zeggen ze: dat is sowieso toch ook een prik ? Maar dan voel je t gefrummel en doorspuiten even niet, scheelt enorm stress.
BeantwoordenVerwijderenEn ambulance broeders zijn ook steengoeie prikkers! Sterkte!!
ach bah wat een ellende!!! Misschien een idee om het infuus in zijn voet te plaatsen? Ruben heeft ook geen handen/ armen waar een infuus goed in geplaatst kan worden. Ook bij hem dikke hand en veel ellende. Uiteindelijk in zijn voet/ enkel een infuus en die heeft gewoon de hele tijd gezeten. Terwijl hij er mee heeft gerend, gesprongen, gefietst... noem maar op. (wel met een schuimspalk en verband en als extra bescherming een papa sok)
BeantwoordenVerwijderenIk hoop van harte dat het straks gaat lukken.
heel veel sterkte hoor
groetjes
Esther
Iemand die niet begrijpt dat je om zoiets kan knappen heeft absoluut geen inlevingsgevoel!
BeantwoordenVerwijderenVoor jezelf kun je alle pijn verdragen maar aan de pijn van je kindje kun je niets doen om het weg te pakken..
Ik hoop voor jullie dat het volgend infuusje vlug en goed geprikt word.
Sterkte!
Heel begrijpelijk hoor!!! Dan is zoiets juist net teveel!
BeantwoordenVerwijderenPrikken is altijd heel vervelend, vooral omdat het zo'n mannetje ook moeilijk uit te leggen is..
Een anestesist is inderdaad beter in prikken, net zoals een oncoloog. Die doen het gewoonweg wat vaker.
Ik hoop dat de volgende poging in 1 keer goed gaat. Trouwens, misschien nog niet iets voor een mannetje van 3, maar misschien voor toekomst. Er bestaat iets als een 'toverzalfje' oftewel emlazalf. Ze zeggen dat het een licht verdovende werking heeft. Of het werkt weet ik niet, ik vond meestal van niet, maar goed van andere hoor ik dat het wel werkt. Misschien kan het voor het kleine mannetje een troost zijn..een soort van ontspanning...
Sterkte!!
xxxx
Beste Fjodor,
BeantwoordenVerwijderenik lees al een aantal dagen mee, en ik leef al een aantal dagen met jullie mee. Gaat me door merg en been. Wij hebben het alweer een paar maanden achter de rug , met 3 weken geleden het fantastische nieuws dat die kl** pseudomonas foetsie is. Ik wens jullie veel kracht en vertrouwen. Heel veel sterkte!!
Mamma van Sara
Jeetje Fjodor,
BeantwoordenVerwijderenWat een verdrietig bericht. Vanaf Koh Lipe in Thailand wil ik jullie het beste wensen en vooral voor Jacob veel beterschap.
Sterkte en vooral veel groeten, Veronica
Over die emla zalf, bij mij hielp ie altijd wel goed! (ik liet m dr ook altijd een uur opzitten, dat scheelt misschien:P) Ze zeggen dat het na 10 minuten ook al werkt, maar dat spreek ik tegen! Na een uur werkt t duidelijk beter.
BeantwoordenVerwijderenMAar het infuus is al gelukt gelukkig, misschien heb je wat aan de tips voor de volgende keer!
groetjes Tamara
Wat naar allemaal, en zeer begrijpelijk, dat zijn eten weg was, was gewoon de druppel en dan heb je't helemaal gehad!
BeantwoordenVerwijderenWens jullie veel sterkte toe!
Groetjes van Sandy (Ydnas van CFcafe)
Net als Tamara zegt de emla werkt heel goed, maar wel een uur laten inwerken. Mijn zoon van 14 jaar gebruikt het ook nog steeds en binnen het uur mogen ze niet prikken. Je hebt in sommige ziekenhuizen ook rapidan, die werkt sneller. Het wordt dan wel heel warm op de plek, dus ik weet niet of het voor jullie zoontje iets is.
BeantwoordenVerwijderenVeel sterkte en ik hoop dat Jacob snel opknapt.
Groetjes Erna
Grr, jullie hebben al zo'n zwaard van Damocles en dan dit. Verschrikkelijk om je kind zo te zien, kan ik me voorstellen. Ik las in je andere bericht dat het inmiddels emotioneel weer hersteld is, maar toch. Soms zijn de kleinste dingen de grootste druppels in de emmer.
BeantwoordenVerwijderenGroet, Dennis