Even de situatie inschatten

Vandaag zijn er dus twee meisjes met CF op de afdeling gekomen. Tien en acht jaar oud. En dus wat bewegelijker dan Jacob en al ervaren in het meeslepen van de infuuspaal. Maar dat is ook wel weer een beperking voor Jacob. Die moet wat meer in zijn kamer blijven. Nou is hij gelukkig met de laptop en heb ik ook een gameboy voor hem geregeld, dus het komt wel goed denk ik. Maar ik wou het toch wel even met mijn eigen ogen zien. Ook dit is weer nieuw en ook daar moeten we weer een een modus in vinden. Laat ik eerlijk zijn, maar dat ben ik volgens mij altijd wel, ik vond het spannend. Raar natuurlijk, want die meisjes kunnen er ook niks aan doen. Maar toch. Ik betrapte mijzelf wel op een erg alerte houding opeens. We moesten ook meteen afspraken maken over het gebruik van de speelkamer en onze bezoeken aan Kinderstad. Maar volgens mij lukt dat ook wel. We hebben ook kennisgemaakt met de moeder van de meisjes en dat ging wat knullig en toch ook weer heel vertrouwd. We maken hetzelfde mee. Ik ben blij dat de meisjes zich wel erg houden aan de regels en als ze Jacob zien nemen ze meteen een andere route. Jacob snapt dat niet, maar het is goed dat zij dat wel snappen. Verder was het rustig aan het front, dus weinig nieuws. En dat is ook wel eens lekker. Morgen krijgt Jacob het druk want er komen allerlei Pieten op de afdeling en hij had gisteren al kennisgemaakt met Coole Piet Diego. Het is niet helemaal zijn ding, maar als hij cadeautjes krijgt, vindt hij het toch wel leuk. Kortom, de situatie is ingeschat, de dag was rustig (ookal was er weer eten weggegooid van Jacob, maar ik mag me niet meer opwinden) en morgen gebeurt er weer meer. In ieder geval een intake met de thuiszorg, dus we liggen nog op schema. Fingers crossed...