Vermoeid

Met Jacob gaat het beter, veel beter. Alles lijkt aan te slaan en we zien duidelijke vooruitgang. We hadden niet kunnen dromen dat het zo snel zou herstellen. Maar we zijn er nog niet natuurlijk, maar dit is een goed begin. Eigenlijk wil ik het vandaag daar even bij laten, want ik zie scheel van de vermoeidheid. Mijn vingers raken toetsen aan op het toetsenbord die mijn hoofd anders hadden bedacht. Ik heb nog nooit zo vaak op backspace gedrukt.... Dus ik ga nu onder zeil en meld me morgen weer. Zzzzz...