Veerkracht

Ok, het belangrijkste natuurlijk eerst. Met Jacob gaat het wonderbaarlijk goed. Natuurlijk hoest hij nog van allerlei vieze troep op, maar hij doet het goed. We zijn heel erg blij! Er lijkt nu ook een soort rust te komen in de rollercoasterride. Ik ben vandaag de hele dag bij hem geweest en heb me vermaakt met hem, ontelbare spelletjes, puzzels, Kinderstad, voetballen, racen, skateboarden op je infuuspaal, you name it... Er was even een moment dat het niet lekker ging met hem en hij heel veel pijn had op zijn borst. Logisch, want dat etterslijm komt naar boven. Hulde voor de verpleging die daar meteen op inging en samen met hem bepaald heeft wat er moest gebeuren. Daarna ging het wel weer. Wat is dat mannetje sterk! Ik kijk er elke keer weer van op. En we hebben er nog een die zo veerkrachtig is. Ruben doet eigenlijk net als zijn broer. het is zoals het is. Onderhand moet het wel een soort sleutelkind zonder sleutel zijn. Dan slaapt hij thuis, dan weer bij opa en nonna, en vice versa. Maar het maakt hem niks. Hij neemt het zoals het is en skyped er lustig op los met zijn oudere broer. Ik zit met bewondering te kijken naar deze twee mannen, want dat zijn ze wel voor mij. Hoe jong ze ook zijn. Menig volwassene kan er nog een puntje aan zuigen wat voor mentaliteit zij hebben. Ik schreef al eerder dat dit precies is wat ons er doorheen trekt. Later zullen we nog wel eens met hen praten over hoe fantastisch ze zijn en dit doen. Terug naar Jacob, die doet de artsen ook weer versteld staan met zijn snelle herstel. We hopen dat het doorzet. Overigens kan hij zo langzamerhand wel een fanclub oprichten voor zichzelf. Wie ik ook spreek die in aanraking is gekomen met Jacob is op slag verliefd op hem. Hij raakt iedereen recht in hun hart lijkt het wel. Gewoon om wie hij is. Er staan rijen artsen klaar om maar even iets te doen met hem, terwijl ze gewoon even willen kijken wie het nu is waar iedereen over praat. Het is een bijzonder kind en dat is ie. Goed, het wordt tijd om even wat te doen aan slaap, hoe moeilijk ook in dit veel te lege huis. Maar het moet. Morgen wachten weer 70 andere kinderen op me die ook heel graag weer wil zien. Liefie, Jacob en Ruben, ik ga dromen dat we weer snel bij elkaar zijn en dat dit huis weer gevuld is met vreugde en volledigheid. KUS.