Normalisatie

pfff.... wat zijn wij blij dat het weer wat beter weer wordt. Althans niet zo koud en guur dat iedereen loopt te snotteren en te proesten. Alsof de duivel er mee speelde, maar de dag na de vorige controle, werd Jacob weer beroerd. Volle neus, blaffende hoest. Enfin, niet goed dus. Binnen een week 1 kilo afgevallen en hij had bijna geen lucht. Voor het eerst heeft hij ook een week gemist op school en hij had er ook echt geen zin in. We doen dat niet snel, maar nu kon hij echt niet meer. En ja, hup weer naar het ziekenhuis. Kno-arts en longarts gezien, en het was duidelijk. P.rednison en dikke ab-kuur. We waren het er volledig mee eens en waar de P.rednison eerder niet hielp, leek het nu gelukkig wel aan te slaan. Ondertussen kreeg hij ook een ontstoken oor erbij, dus alles werd meteen meegepakt en aangepakt gelukkig. De ab-kuur deed ook zijn werk en inmiddels hebben we weer een heel ander kind. terug. Zoals hij moet zijn. Vrolijk, levendig, eetlust en niet zo snel gepikeerd. Wat verandert dat toch snel als hij zich niet lekker voelt. En hij is net te klein nog om het allemaal aan te geven, dus we nemen hem natuurlijk niks kwalijk. Moe worden we er soms wel van, maar we knallen gewoon door hoor. Dat spreekt voor zich. Gelukkig had hij ook nog twee weken vakantie dus hij kon weer goed aansterken. Mij benieuwen hoe hij zich zo voelt als hij uit school komt. Ik denk dat het wel goed komt, hij is weer op krachten gekomen. Herkennen meer mensen dit? Dat ze zo veranderen? Of zou het een Jacob-ding zijn? Hoe dan ook, ik ben er blij mee dat hij weer een relaxed ventje is en weer zin in het leven heeft. want dat is ook een Jacob-ding!