Piepende longen

Helaas. Voor het eerst heeft Jacob piepende en krakende longen. Niet veel, maar toch. We zijn dat niet gewend. En ja, we schrokken natuurlijk wel weer even. Het zat er wel al aan te komen, want Jacob proestte het uit de afgelopen maand. Zelfs 's nachts ging het maar door. Met als gevolg dat niemand meer sliep. En Jacob al helemaal niet meer. Het ging maar door en hield niet op. En het moet er toch uit. En kuurtje werkte helaas niet, dus nu worden stevigere middelen in gezet. Ook gaan we voor het eerst vernevelen twee keer per dag met hypertoon zout. As we speak zit ik te wachten op de leverancier met medicatie en een extra vernevelapparatuur. Dan kunnen we tenminste snel starten en het ventje weer wat helpen. De komende 90 dagen zijn we dus wel even zoet, maar we gaan er van uit dat het gaat helpen. Zaterdag heeft hij een partijtje dus we hopen dat hij dan al weer wat meer lucht heeft en niet zoveel moet hoesten. Dan kan hij daar van genieten tenminste. En hoe het met mij gaat? Ach, ik ben wel weer een stuk beter dan ik was ook al zit ik in een rare situatie met mijn werk. Boventallig en op zoek naar nieuw werk, Maar dat is, zoals jullie weten niet eenvoudig in deze tijd. Ik wacht ook nog op het outplacementbureau die mij kan ondersteunen. En wachten is niet mijn beste kant... Ik zeg het maar eerlijk. Ik denk er ook sterk over om een tweede carrière te beginnen. Ooit heb ik een diploma gehad voor leraar Nederlands 2e graads. Daar moet toch wat mee te doen zijn. Dus als iemand ergens een zij-instromerplekje weet in de buurt van ons huis, dan houd ik me sterk aanbevolen. Ik heb er eerlijk gezegd wel zin in. Oh ja, als iemand iets anders weet, dan valt er te praten natuurlijk... Voor nu gaat mijn zoektocht verder en gaan we Jacob van die vervelende hoest afhelpen. In beide gevallen zeg ik: Game on!