vrijdag 6 januari 2012

Nieuwe poging

Ok. dat ging dus niet goed. Al weer te lang niet geblogd. En ik was het nog zo van plan... Maar er gebeurde ook weer zoveel op het einde van het jaar. Niet veel op het gebied van CF gelukkig, maar zo'n jaar afsluiten is toch geen sinecure. Al met al was het een druk jaar. Zakelijk gezien heb ik ook niet stilgezeten en, los van de moeheid die zich meester heeft gemaakt van me, zag ik dat ook in mijn verlofoverzicht. Te weinig vakantie genomen en te veel uren nog open staan. Eens kijken of ik dat dit jaar beter kan doen. Hoewel we beiden daar niet zo goed in zijn. We werken nu eenmaal erg graag. Wat ook niet hielp op het einde van het jaar, was de vele verkoudheden die het hele gezin opliep. En het ging maar niet over. Ruben is drie maanden aan het snotteren geweest, wij aan de antibiotica met halve longontstekingen en Jacob die overal tussendoor floepte. Tot een paar weken geleden. Gelukkig geen nare bacteriën in zijn sputum, maar de poliepen in zijn neus zijn helaas weer terug en hardnekkig aanwezig. Kortom, daar komt weer een kuurtje aan voor hem. Het arme ventje merkt niet eens meer het verschil in hoeveelheden medicatie. En wij eerlijk gezegd ook niet. Toen ik laatst met de nodige medicatie een café binnenliep, schrokken de aanwezige vrienden van de hoeveelheid. Toen ik zo eens keek nar die tas, moest ik ze gelijk geven. Maar het valt ons ook niet meer op. Ergens goed, ergens wel bizar. Benieuwd wat ons dit jaar zal brengen. Veel leuke dingen doen, lijkt me een goed plan. Misschien dit jaar maar wel eens op vakantie naar Italië...?

2 opmerkingen:

  1. Gelukkig merkt hij het verschil niet en dat maakt hem geen arm ventje.
    Laat die vrienden maar schrikken. Het is jullie leven en daarbij hoort dit euvel; een zeer welkom euvel overigens, want zonder die hoeveelheid medicatie zou jullie jaar heel anders zijn verlopen. Ik begrijp je nare emotie over de medicatie, maar realistisch denken helpt beter om positief te zijn en te beseffen dat Jacob blij kan zijn dat wij in Nederland nog over gratis medicijnen kunnen beschikken.
    moeder van dochter met cf

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben ook zeer positief. Misschien heb ik het niet goed verwoord. Het zou inderdaad heel anders zijn gelopen ware er geen medicatie. Sterker nog, dan was hij er niet meer geweest. Dus geloof me, ik ben heel erg positief. Soms vind ik het even moeilijk om hem te wijzen op zijn medicatie of zijn spel te onderbreken met zijn vriendjes. Ook dat doet me dan wel weer beseffen hoe zeer wij elke dag boffen.

    BeantwoordenVerwijderen