De boel is lekker verstopt

Het is lang goed gegaan met Jacob, maar de laatste twee weken lijkt het weer de verkeerde kant op te gaan. Voor zijn darmen laten het afweten en dat heeft de nodige verstoppingen tot gevolg. En ja, voordat je bedenkt dat het inderdaad wel eens een verstopping kan zijn, is het natuurlijk al te laat. Gelukkig worden we wel steeds handiger in het herkennen van de symptomen. Vooral dat hij 's nachts in blinde paniek wakker wordt, nou ja, zo lijkt het, en hevig staat te schudden, te huilen en te klappertanden. Je dringt op zo'n moment niet door. Jacob is gelukkig erg slim, dus je kunt goed met hem praten als hij weer bedaard is. 'Papa, ik hoor je wel, maar ik zie je niet.' Ja, ik kan me voorstellen dat dat mega-eng is en als je nog geen vier bent, bevat je dat niet. Maar hoe haal je hem uit de state-of-mind? Daar hebben we nog geen methode voor gevonden. We weten wel dat door de paniek en de verstopping hij op zeker gaat overgeven, waar hij soms ook weer bijna in stikt. Blijf maar eens rustig. Het is nogal heftig als hij dergelijke aanvallen heeft. We gaan in iedere geval zijn doseringen Forlax verhogen, want we hebben ook met de artsen geconcludeerd dat hij eigenlijk enorm gegroeid is, maar wel nog op de oude dosering zit. Zou dat het probleem zijn dat we de laatste weken opeens zoveel problemen hebben? It's worth trying... Morgen horen we ook weer hoe het met zijn sputum en bacteriën zitten. We houden er eigenlijk al rekening mee dat hij weer een onderhoudskuur krijgt. Mocht dat niet zo zijn, dan zijn we verbaasd maar natuurlijk wel erg opgelucht. Enfin, we rommelen weer verder en houden Jacob erg in de gaten nu. Ook hier moeten we weer even door heen.