Een week van spanning

Gelukkig zit de week er op, het was zelfs anderhalve week, Jacobs sputum werd voor het eerst gekweekt nadat we gestopt zijn met de verneveling met Tobi. We hadden goede hoop dat het wel goed zou zijn, maar toch. Je kunt niet met het blote oog zien wat er allemaal voor bacterieën in zijn sputum zitten of kunnen zitten. Bij een goede uitslag zou het betekenen dat we definitief, althans tot dat het weer mis gaat dan, mogen stoppen met vernevelen met Tobi. Bij een slechte uitslag komt de verneveling weer terug op het menu. En ook al heb je het druk zat met werk, om het maar voorzichtig uit te drukken, het houd je toch bezig op de achtergrond. Zeker als de dag nadert. Je kijkt toch met gemengde gevoelens weer uit naar dat telefoontje, ongeacht de uitslag. De vorige keer stortte onze wereld in, dat willen we liever niet weer. Nee, niet nu de zon weer zo lekker schijnt, buiten als binnen voor Jacob. Ok, ok, ik zal de spanning niet te ver opvoeren.... Het is goed. Super goed! Jacob is niet alleen verlost van Pseudomonas, hij heeft helemaal geen nare bacteriën in zijn sputum. Dus het is niet alleen een feesttaart, er zit zelfs een heerlijke topping op! Een last viel weer van onze schouders en dat voelt goed. Maar belangrijker is natuurlijk dat Jacob zo goed gaat. Hij groeit als een dolle, zelfs harder dan de kinderen van zijn behandelend arts, en hij heeft geen gekke dingen nu. Volhouden dus, maar je weet altijd dat er wat op de loer ligt. Tot nu toe weten we het goed te pareren, dus wij veranderen onze tactiek niet. Van Jacob hoeft dat ook niet, die vermaakt zich wel en merkt weinig van onze stress en bemoeienissen. Mooi, ook dat volhouden dus. Kortom, we zijn blij en opgelucht. Laat de lente dus maar goed losbarsten!