Ik kreeg op mijn vorige blog de volgende vraag: Kun je je gevoelens benoemen tussen je twee kinderen? De een ziek, de ander niet. Voelt dat nu anders? Je schrijft dat je nu gewoon ouders als alle anderen kunt zijn, maar Jacob blijft toch cf hebben? Ben je voor hem dan een andere ouder? moeder van kind met cf.
Tja, hoe zal ik dat nu eens beantwoorden? Nee, ik denk niet dat we andere ouders zijn. We proberen tegen beide hetzelfde te doen. Maar feit blijft natuurlijk wel dat Jacob CF heeft en dat dit een belasting op het gezin legt. Ik positieve, maar uiteraard ook negatieve kanten. Positief omdat we elke dat de slingers weer ophangen om de dag te vieren, negatief omdat er natuurlijk veel ziekenhuisbezoeken en wat dies meer zij zullen gaan gebeuren. En dan heb ik het nog niet eens over transplantaties zoals de afgelopen weken weer bij een aantal cf'ers is gebeurd. Maar we gaan ze beiden opvoeden zoals wij goed dunken. Niet verschillend in ieder geval. Dat voelt niet eerlijk ten opzichte van hun beiden. Waar we tegenaan lopen nu is dat we heel erg aan ons zelf twijfelen. Zo gaven we Ruben laatst te drinken en halverwege schrokken we omdat we geen Kreon hadden gegeven. Maar dat hoeft helemaal niet! Dat bedoel ik met gewoon ouder-zijn als alle andere ouders met geen ziek kind. We weten niet beter dat we leven met CF en nu opeens niet meer. We moeten schakelen en dat doen we rationeel ook we, maar emotioneel is een ander verhaal. We moeten leren dat wij ook een kind hebben dat geen CF heeft. En dat is niet altijd makkelijk, hoe gek dat ook klinkt. Het voelt ook als we weer een eerste kind hebben gekregen. We kunnen niets vergelijken met Jacob en dat maakt ons onzeker. En de eerste tijd was geen pretje met Jacob om het maar eens zacht te zeggen. Om je kind in de eerste 7 weken van zijn leven twee keer half dood naar het ziekenhuis te brengen en hem achter te laten, speelt nu in de eerste 7 weken met Ruben weer op. We dachten het achter ons te hebben, maar schijnt bedriegt ook in dit geval.
Enfin, ik hoop dat je wat met dit antwoord kan en dat het wat meer inzicht geeft in ons gevoel. Ik kan wel uren doorschrijven over hoe we ons voelen, maar daar ongetwijfeld meer over in dit webplekje.
Hai,
BeantwoordenVerwijderenDe vraag die ons vaak is gesteld ' zou je je kinderen anders opvoeden als ze gezond waren geweest'. Tja, wij hebben twee meiden met cf. Inmiddels 9 en 11 jaar oud en beroemd en berucht net als jullie in de Vu.
Ik antwoord altijd met 'NEE'.
Buiten, dat ik geen vergelijk heb met een gezond kind denk ik, dat ik het niet anders zou doen. Onze meiden willen ook niet anders zijn dan andere kinderen. En qua opvoeding...ach als ik zo om me heen kijk denk ik toch....we doen het goed!!
Het is belangrijk ze de aandacht te geven die je een gezond kind ook zou geven. En een gezonde dosis aandacht wat betreft cf.
CF is een onderdeel van je opvoeding uiteraard, maar het is de kunst om balans te vinden. En ik moet zeggen nu de meiden ouder worden ze dat zelf aangeven.
Doe maar gewoon, dat is echt hun lijfspreuk!!
Succes met alles,
Regina