Helaas nog even geduld

Woensdag zijn wij met de hele familie op de kinderpoli geweest voor de zweettest bij Ruben. Terwijl Jacob druk met al het speelgoed was, liet Ruben het allemaal nogal gelaten over zich heen komen. De zweettest liet een gemiddelde zien van 52, dit is net boven de veilige grens van 50. Irma heeft met dr. Nagelkerke overlegd, die kwam vervolgens naar ons toe. Hij verzekerde ons ervan dat Ruben geen CF heeft, maar dat het nu eenmaal beleid is om waardes tussen de 50 en 80 extra te onderzoeken. De uitslag van de tweede test moet uit het lab komen. Tot vandaag hebben wij niets gehoord en we konden op vrijdag niemand meer bereiken. Hoewel wij weten dat het goed zit, is het toch nog even wachten met de champagne. Je snapt, we hadden het liever voor het weekend gehoord, maar het is niet anders. We waren allebei vooral heel erg moe, wij hadden toch wel erg naar de zweettest toegeleefd. We vonden het ook best spannend om weer opnieuw door het proces te gaan. Irma blijkt zich alles van Jacob nog als de dag van gisteren te herinneren, wij hebben er uitgebreid over zitten praten tijdens het testen. Een mooie manier om alles, zeg maar, af te stoffen en weer op te bergen op de plek waar het al drie jaar keurig ligt opgeruimd. Gerustgesteld zijn wij zeker, wij zijn nu eerder gewoon ouders als alle anderen die zich afvragen of het allemaal goed gaat. Over ruim twee weken heeft Ruben de 8 weken controle op het consultatiebureau. Waarschijnlijk laat hij dan weer van die mooie cijfers zien en kunnen wij er definitief op vertrouwen dat het gewoon een superkereltje is.