Laatste loodjes

Tja.... het gaat nu erg rap. 14 augustus komt wel erg rap dichterbij. Maar we zijn er klaar voor. Koffer staat klaar, papieren liggen klaar, kinderkamer klaar, pampers in huis, sigaren liggen klaar, drank is er genoeg om dronken te worden, kortom, de baby kan komen. en ja, de naam is bedacht, de kaartjes staan gereed om af te maken, ik heb niet veel afspraken gepland op mijn werk en er om heen, dus ik lijk er ook klaar voor. Mwah... volgens mij kun je er nooit klaar voor zijn. Overigens helpen tv-programma waarin horrorstories over bevallen getoond worden niet echt. Niet dat ik me zorgen maak, maar toch. Zo expliciet hoeft nu ook niet van mij. Enfin, ik ben wel gespannen, maar kan toch niet zo veel doen. wat ik wel kon doen was een artikel delegeren over de IC-Neonatologie in het AMC. Gezien onze ervaringen met Jacob en de state-of-mind waarin we nu zitten had ik dat lood in mijn schoenen niet op kunnen brengen. Gelukkig nam mijn collega dat over en daar ben ik haar dankbaar voor. Ik zat laatst al een met tranen in mijn ogen een verhaal te schrijven over de Stichting Ambulance Wens (http://www.ambulancewens.nl/) dus dit zou ik zeker niet getrokken hebben. Blijkbaar zijn mannen ook zwanger en emotioneel. Veel steun of support krijg ik ook van mijn voorzitter Edith Snoey van Abvakabo FNV. Ik vind dat erg prettig en ben soms wel eens verrast door de warmte die mij toekomt. Soms moet ik daar nog even aan wennen. Edith heeft geen makkelijke job en ik bewonder haar hoe ze dat toch allemaal doet. En dan als eerste vraag stellen in een vergadering aan mij hoe het met mijn vrouw en met Jacob gaat. Gelukkig zijn er nog mensen die dat doen, want bijzonder is het volgens mij wel. Kortom, al deze dingen helpen mij door de laatste loodjes heen en kan ik snel mijn tweede zoon in mijn handen houden en aan iedereen in de wereld tonen. Alleen niet te snel nog hoor, deze week heb ik nog wat dingen te doen ;-).