zondag 17 juni 2012

Een leuke week

Nou, Jacob heeft het geweten hoor dat hij 5 jaar is geworden. Het was de hele week feest. En terecht! Het begon allemaal al een dag voordat hij jarig was. Tien kids kwamen op zijn partijtje en het was een dolle boel. Zoals al gezegd met spijkerpoepen, sjoelen en ei-lopen. En dan je diploma in ontvangst nemen. Man, man, wat een feest allemaal. Stuiterend zijn bed in en klaarmaken voor het trakteren op school. Maar daar kwam even een kink in de kabel. Er bleek nog een kindje jarig in zijn klas en twee op één dag is niet gewenst. Ok, Jacob dat uitgelegd dat hij een dagje later mocht trakteren, maar dat aan het eind van de dag de opa's en oma's natuurlijk wel mochten komen. 'Nou, dan heb ik gewoon drie dagen feest, prima!' Aldus geschiedde. Helaas trakteerde het andere kindje niet omdat moeder andere plannen had. Enfin, ik kan me er niet te druk over maken.
Op zijn verjaardag was het ook dolle boel en keken wij terug op twee mooie dagen. Hoewel het nog steeds moeilijk blijft om lang zal die leven te zingen, ging het dit jaar al wat beter. We hebben er ook van genoten. Mooi om te zien dat hij ook lekker genoot van alle feestelijkheden. Zijn vrienden op zijn partijtje, het was erg leuk. Uitdelen op school was helemaal een feest. Helaas kon ik er zelf niet bij zijn door eerder genoemde wissel in uitdeeldag, maar gelukkig heb ik de foto's nog en een mooie film. Ben ik er toch nog bij geweest! Inmiddels zijn de cadeaus uitgepakt, en Lego Technics in elkaar gezet (papa vond dat ook leuk om te doen...), maar hangen de slingers nog steeds in huis. Ach, gisteren waren we al weer zeven jaar getrouwd dus dat mag ook gevierd worden. Toch? En Ruben? Die vind alles mooi en kan geen genoeg krijgen van de balonnen en de slingers. Zullen we ze dan nog maar een dagje laten hangen? Morgen is vast ook weer een feestje! Kusje Jacob, kusje Ruben en kusje voor mijn lieve schat. Samen rooien we het toch allemaal maar mooi. We zijn een mooi stel!

1 opmerking:

  1. Hartelijk gefeliciteerd met Ruben! Naast de extra blijdschap voor ieder jaar zijn de dubbele emoties bij de verjaardagen van onze dochter er na 21 jaar nog steeds. Met het zingen van "Lang zal ze leven" hebben we nog steeds een brok in onze keel. Dat zal wel altijd zo blijven. Ik accepteer het als een logisch gevolg van de ziekte, maar pijn blijft doen. Het allerbeste met jullie, Hedwiche

    BeantwoordenVerwijderen