Van de daken schreeuwen

Na een lang en intensief traject mag ik het nu eindelijk van de daken schreeuwen. Ik word weer vader, en ja, mijn vrouw wordt weer moeder ;-) Jacob krijgt er een broertje of zusje bij. Wow, wat een onwerkelijkheid en wat een vreugde. Ik heb nooit gedacht dat ik in een situatie terecht zou komen dat wij via een IVF/ICSI/PGD traject een tweede kind zouden gaan ontwikkelen. Wie er meer over IVF en PGD wilt weten surft eens naar IVF en PGD. Het is allemaal zo onwerkelijk geweest, maar keer op keer zijn we bevestigd in onze keuze om voor dit traject te kiezen. De kans, ook als is het statistiek van de koude grond, dat we met deze poging op een normale manier zwanger geworfden waren van een niet-CF kind, was nul. Letterlijk nul. Zes van de negen embryo's waren ziek en de drie die over waren, waren dragers. Geen enkele gezonde embryo.... Ook dat is onze werkelijkheid en we hebben er vrede mee dat het zo gegaan is. We doen het niet voor niets, dat blijkt maar weer. We weten nu dat Baby (werktitel), ook een drager is. Daar heeft Baby geen last van, maar voor de toekomst is het wel handig. Enfin, voor nu ga ik nog even het dak op en ga nog wat schreeuwen. Wie weet hoor je me....